Return to Yourself Over zichtbaar durven zijn… en loslaten wie niet meer past

Return to Yourself

Over zichtbaar durven zijn… en loslaten wie niet meer past

Er was een tijd dat ik het persoonlijk nam.

Elke ontvolger….

Elke klant die afhaakte….

Als ze tegen me zeiden ik wil gewoon een kapper geen zweverige dingen?!

Elke blik die ik voelde van: “Wat doe jij nou?”

Vooral op het moment dat ik mezelf meer liet zien.

Niet de veilige versie.

Niet alleen de buitenkant.

Maar de lagen daaronder.

De holistische kant.

De spirituele verdieping.

De ceremonie.

De zachtheid.

De waarheid.

En juist dáár… begon het te schuren.

Het kantelpunt

Ik merkte het in fases.

Dan stond ik volledig in mijn kracht.

Deelde ik alles wat ik voelde.

Wat ik zag.

Wat ik doorgeef in mijn werk.

En daarna…

kwam de beweging.

Mensen die afhaakten.

Die me niet meer begrepen.

Die zich terugtrokken.

Of stilletjes verdwenen.

En elke keer weer voelde ik het oude mechanisme:

Misschien moet ik me weer een beetje aanpassen…

Misschien is dit te veel…

Misschien moet ik het iets minder “diep” maken…

Tot ik besefte:

Dit is niet nieuw.

Dit is oud.

De wond onder het zichtbaar zijn

Er zit een diepere laag onder.

Een collectieve herinnering die veel vrouwen dragen.

De angst om afgewezen te worden

op het moment dat je jezelf volledig laat zien.

Noem het de vrouwenwond.

Noem het de heksenwond.

Het stuk waarin je hebt geleerd:

Als ik te zichtbaar ben in wie ik werkelijk ben… raak ik mensen kwijt.

En dus hield je jezelf in.

Paste je je aan.

Bleef je binnen de lijnen die veilig voelden.

Totdat dat niet meer ging.

Wat er écht gebeurt als je groeit

Want wat ik nu zie…

is iets totaal anders.

Ik verlies geen mensen.

Ik word zichtbaarder.

En dat betekent automatisch

dat niet iedereen meer blijft.

Sommige mensen volgden mij

voor een andere versie van mijn werk.

Voor het stukje beauty.

Voor het herkenbare.

Voor het resultaat aan de buitenkant.

Maar mijn werk is nooit alleen dat geweest.

Mijn werk gaat over terugkeren.

Over voelen.

Over thuiskomen in jezelf.

En dat vraagt iets.

Niet iedereen wil naar binnen

Wat ik doe…

is niet alleen verzorgen.

Ik open iets.

Ik nodig uit tot vertraging.

Tot voelen.

Tot eerlijk kijken naar jezelf.

En dat is niet voor iedereen.

Want naar binnen gaan

betekent ook:

• voelen wat je hebt weggeduwd

• stilstaan bij wat je liever ontwijkt

• jezelf ontmoeten zonder afleiding

En voor veel mensen

is dat (nog) niet de plek waar ze willen zijn.

Dus ze kiezen afstand.

Niet van mij…

maar van wat het in hen raakt.

De shift die alles veranderde

Op een gegeven moment voelde ik het helder:

Ik ben niet hier om iedereen vast te houden.

Ik ben hier om de juiste mensen te raken.

Vrouwen die voelen:

het is tijd.

Tijd om niet meer weg te kijken.

Tijd om niet meer te zoeken buiten zichzelf.

Tijd om terug te keren.

Naar hun lichaam.

Hun gevoel.

Hun waarheid.

Return to Yourself

Dat is de rode draad in alles wat ik doe.

In mijn behandelingen.

In mijn ceremonies.

In mijn één-op-één sessies.

In mijn academy.

Alles wijst terug naar één plek:

Jij.

Niet iets fixen.

Niet iets worden.

Niet iets najagen.

Maar herinneren

wie je al bent.

En als mensen dan weggaan…

Dan is dat geen afwijzing.

Het is afstemming.

Mijn veld wordt helderder.

Puurder.

Zachter, maar ook krachtiger.

En precies in die helderheid

ontstaan de ontmoetingen

die kloppen.

Met vrouwen die niet afhaken…

maar openen.

Voor jou, als je dit leest

Misschien herken je het.

Dat je voelt dat er meer in je zit…

maar dat je jezelf nog inhoudt.

Omdat je bang bent

wat anderen ervan vinden.

Of wat je zou kunnen verliezen.

Maar wat als het geen verlies is…

maar ruimte?

Ruimte voor wie jij werkelijk bent.

En voor de mensen die daarbij horen.

Return to yourself

is geen makkelijke weg.

Maar het is wel de enige

die écht van jou is.

Ben je geïnspireerd geraakt en wil je verbinden stuur dan een berichtje op insta .

Liefs Dolores