Verhalen om bij stil te staan

Als jij groter gaat leven, kan niet alles blijven Soms voel je het al voordat je precies begrijpt wat er gebeurt. Er begint iets in jou te bewegen. Een verlangen dat groter wordt. Een stem die steeds duidelijker fluistert dat je niet langer kunt blijven waar je bent. Dat er meer mogelijk is. Meer ruimte. Meer vrijheid. Meer waarheid. Meer van jou. Je weet misschien nog niet precies waar je naartoe gaat, maar je voelt wel dat je niet meer terug kunt naar wie je was. En juist d

De afgelopen jaren zijn er mensen uit mijn leven verdwenen. Sommigen langzaam.Sommigen bijna vanzelf.En bij anderen ging het gepaard met verdriet, onbegrip of de vraag: Hoe kan iemand die ooit zo dichtbij me stond, ineens niet meer bij me passen? Vroeger vond ik dat moeilijk. Ik wilde begrijpen waarom een verbinding veranderde. Ik zocht naar verklaringen. Had ik iets verkeerd gedaan? Had ik meer mijn best moeten doen? Had ik iets anders moeten zeggen? Maar hoe meer ik zelf ve

Als een huis niet langer je thuis is Langzaam worden de kastjes leger. Ruimte voor ruimte pak ik alles door mijn handen wat we hier in de afgelopen jaren hebben verzameld. Boeken. Spullen. Herinneringen. Knutselwerkjes van de kinderen die ik natuurlijk allemaal heb bewaard. Dingen waarvan je soms niet eens meer wist dat je ze had, totdat je ze opnieuw vasthoudt. En met iedere doos die voller wordt, wordt het huis leger. Maar het bijzondere is: het voelt niet verdrietig. Het v

Hoe gaat het eigenlijk met jou? Ik stond ze vanochtend na te kijken. Rugzakken op. Deur dicht. Nog een laatste zwaai. En ineens was het stil. Zo’n stilte die je bijna fysiek kunt voelen. Na weken van samen zijn. Van geluid in huis. Van vragen. Van regelen. Van volle dagen, late avonden en voortdurend iemand die iets nodig had, was daar ineens niets. Geen stem die mijn naam riep. Geen tas die nog mee moest. Geen drinken dat ingeschonken moest worden. Geen “mam, waar is…?” Gewo

Over zomer, reflectie, loslaten en een nieuw hoofdstuk De zomer voelt voor mij altijd als een periode van reflectie. Niet omdat alles dan stilvalt. Integendeel. Deze zomer was er juist veel beweging. We kochten een ander huis. Ons huidige huis moest worden voorbereid op de verkoop. Opruimen, keuzes maken, spullen uitzoeken, kamers leger maken, regelen, plannen en vooruitdenken. Dus echt “niets hoeven” was het niet. En toch voelde deze periode anders. Misschien juist omdat er,

Verdwaald in het Labyrint Het afgelopen jaar voelde als een reis zonder vaste route. Ik dacht dat ik op weg was naar iets groots iets...

Van protocollen naar pure intuïtie – mijn nieuwe weg in het beautyvak De afgelopen maanden heb ik lagen van mezelf afgepeld. Niet alleen...

De Kracht van Zijn – Thuiskomen bij Jezelf Deze week zat ik veel in mijn hoofd. Te veel gedachten. Vooral die ene drang: alles willen...

Natuurlijke oplossingen voor alledaagse klachten In ons drukke leven kan het een uitdaging zijn om balans te vinden. Ik geloof in de...

Lieverd wat fijn dat je mijn blog leest. De herfst is weer hier, en het voelt voor mij altijd als een tijd van verstilling en verbinding....

De overgang van zomer naar herfst: tijd voor ritme, rituelen en reflectie Nu de zomervakantie voorbij is en de kinderen weer naar school...